Promotie of…?

“Hoi Flaviu, ik wil je aas promoten. Als je me wat aas stuurt, maak ik foto’s terwijl ik ermee vis.”

Dit is een van de meest voorkomende berichten die ik de laatste dagen ontvang. Ik wil jullie er echter aan herinneren dat een foto niet gelijkstaat aan promotie, sponsoring of hoe je het ook wilt noemen.

Achter een eerlijke promotie moet potentieel zitten. Wanneer ik me tot een visser wend om reclame voor mij te maken — of in het algemeen tot iemand, ongeacht het vakgebied — kan diegene pas zeggen dat hij mij PROMOOT als hij een hogere, betere of constantere zichtbaarheid heeft dan ikzelf.

Dit is waar de meeste merken in elke sector mee te maken krijgen: er is altijd wel iemand die DENKT dat hij recht heeft op GRATIS producten zonder ervoor te werken, en het woord “promoten” gebruikt alsof het een simpele begroeting is.

Er zijn verschillende soorten promoties, hier zijn enkele voorbeelden:

1. De wedstrijdvisser: Iemand die misschien niet veel online zichtbaarheid heeft, maar uitzonderlijke resultaten boekt. De community weet dit; deze visser is echt iemand die mijn product kan promoten.

2. De visser met een hoge online zichtbaarheid: Iemand met een bereik dat gelijk is aan het mijne of zelfs groter. In feite bundelen we onze krachten of “gebruik” ik zijn zichtbaarheid om mijn imago te vergroten.

3. De visser met kwalitatieve content: Iemand die misschien niet mijn bereik heeft of constant op het podium staat, maar die een zeer fatsoenlijke zichtbaarheid heeft met kwalitatieve, educatieve en intelligente content. De volgers van deze visser vormen vaak een selectieve, betrokken kring.

Wanneer een merk influencers inzet voor promotie, doen ze dat om te profiteren van de achterban van die influencer. Dit betekent dat die persoon een aanzienlijke community of een zeer hoge zichtbaarheid moet hebben. Elk hengelsportmerk kan iedereen sponsoren die in ruil daarvoor ten minste één van de bovenstaande punten biedt. Op een hoog professioneel niveau worden vissers overigens niet alleen gesponsord, maar in veel gevallen ook betaald.

Er komt een rustigere periode aan waarin velen de tijd zullen nemen om “sponsors” te zoeken. We zullen opnieuw tientallen berichten zien, net als vorig jaar, waarin aasmerken worden gebombardeerd door vissers die gratis aas willen “promoten” — liefst in grote hoeveelheden — maar zonder community, zonder resultaten en zonder zichtbaarheid. Dit is niet fair en niet correct.

Een rekenvoorbeeld: 10 zakken aas van 30 lei per stuk kost 300 lei. Als het betreffende bedrijf die 300 lei investeert in een Facebook-advertentiecampagne, heeft dat een gegarandeerde impact: tienduizenden weergaven en wellicht directe verkopen via de webshop.

Kanttekening: Ik heb het hier over vissers die ongeschikt zijn voor sponsoring, die zichzelf aanbieden zonder een concreet promotieplan en zonder iets substantieels terug te geven. Dit heeft niets te maken met de relatie tussen visclubs en hun leden; dat is een ander onderwerp. Daarbij gaat het grotendeels over lokale gemeenschappen en groepen die vanuit de club zelf zijn gevormd.